Copyright op het internet? Ja, het bestaat!
posted on November 29th, 2011
Op het internet kun je alles vinden. Alles. Je kunt het ook downloaden. Dit is een waarheid die steeds dieper in onze samenleving geworteld is.
Nu wil ik geen positie nemen in het heftige copyright-debat dat de laatste jaren in verschillende rechtszalen en daarbuiten wordt gevoerd. Maar als het plotseling mijn eigen werk is dat wordt gepikt, dan sta ik acuut aan de kant van de Tim Kuiken van deze wereld. Nou ja, met mate dan...
Voor Studenten Bridge club Dombo heb ik in de loop van de jaren een eigen stijl ontwikkeld voor het drukwerk. Het begon eens met een promotieposter voor hun beginnerscursus bridge, je ziet 'm hiernaast. Met wat hulp van Anaïs van Delft voor de illustratie van de kaartsymbolen heb ik er een leuke poster van gemaakt. De cursus werd een succes, en het ontwerp voor de poster werd een template voor later drukwerk van de club.
Kort geleden echter, maakte een clublid me erop attent dat het ontwerp door een andere birdgeclub was gebruikt. Ze hadden de afbeelding kennelijk van internet geplukt, de Dombo-specifieke onderdelen eraf geknipt en het bij de aankondiging van hun eigen beginnerscursus geplaatst. Ik twijfelde tussen gevleid en boos zijn, maar de overheersende emotie was 'not amused'.
Informeren bij de webmaster verklaarde het verhaal enigszins. Kennelijk was mijn poster in een Google Image zoekopdracht voorgekomen, en uit meer onwetendheid dan uit kwade zin had hij mijn plaat bijgesneden en gebruikt. Het verbaasde me echter hoe bits hij was over het feit dat ik mijn rechten deed gelden als eigenaar van het gebruiksrecht en hem vroeg om de afbeelding direct te verwijderen. 'Dit gaat nergens over' en 'Dit is een plaatje als er zoveel zijn' waren de zinsneden die mij toch enigszins in het verkeerde keelgat schoten. Ik heb de man kalm uitgelegd dat zaken toch anders liggen, ook op het internet. Google plaatst niet voor niets bij iedere afbeelding in een search de zin 'Image may be subject to copyright.'
Geen reactie, behalve dat de afbeelding binnen een uur was verwijderd.
Raar om zo eens aan de 'andere kant' van het hek te staan. Ik snap dat het makkelijk is om het te pakken als het zo voor het grijpen ligt, maar dat je een meesmuilende reactie krijgt als je dan vraagt of ze het terug willen geven... Het zal wel aan mij liggen.
Omslag proefschrift voor Maaike
posted on August 23rd, 2011
Al eerder had ik de omslag van een proefschrift vormgegeven, maar recentelijk vroeg Ernst Kuiper me om er echt iets moois van te maken. Nu duurt het nog even voor Ernst promoveert, maar onze activiteiten gingen niet ongemerkt voorbij. Maaike, bijna dr., hoopt eind september haar boekje te verdedigen en vroeg mij of ik voor haar binnen drie weken een mooie cover kon maken. Uiteraard nam ik die uitdaging aan
Nu merkte Maaike op dat de gemiddelde cover op haar instituut zacht gezegd enigszins gezapig was. We namen voor om ze eens even wakker te schudden. Maaikes onderzoek handelt over verstoringen in superzwaartekracht. Ook met mijn redelijke wetenschappelijke achtergrond kon er niet veel meer van maken dan dat dat te maken zou hebben met zwarte gaten en ingewikkelde formules met imaginaire getallen. Maaike gaf gelukkig wat details en had zelf al een beeld van wat ze wilde: twee in water vallende druppels en het resulterende interferentiepatroon.
Nu ben ik geen 3D held, en het Mathematica plotje dat ik van Maaike kreeg was erg lastig om te bewerken. Gelukkig heeft Illustrator nog wat eenvoudige 3D opties en daarmee heb ik een vallende druppel gemaakt. Wat photoshoppen later hadden we het resultaat dat je hiernaast ziet. Zelfs het crashen van mijn pc mocht het allemaal niet in de weg staan!
Ergens vind ik het fijn dat ik mijn studie scheikunde niet helemaal voor niets heb afgerond — het maakt het vervaardigen van een relevant ontwerp voor zo'n proefschrift een stuk makkelijker, en leuker!
En die cover voor Ernst...? Wait and see!
Oude liefde roest niet: fractals
posted on August 5th, 2011
Het zal 1987 of 1988 zijn geweest dat ik, samen met mijn vader, voor het eerst over fractals las in MSX Computer Magazine. We waren in die tijd fervente MSX'ers en ik had mijn eerste jaar programmeerervaring er al op zitten - in MSX-BASIC, weliswaar. In het tijdschrift stond een special over Julia en Mandelbrot fractals, en een paar listings om ze mee te tekenen. Een listing is niets anders dan een printout van de code van een programma, die je met de hand kunt overtypen en dan kunt runnen. Vergeet niet dat in 1988 de enige vorm van downloaden bestond uit het opnemen van oorverdovend gepiep van het radioprogramma Hobbyscoop op een cassettebandje om dat vervolgens als programma in te laden in je microcomputer.
Uiteraard deed de 3.58 MHz MSX uren over één plaatje en het willekeurig wijzigen van de variabelen in het programma leverde lang niet altijd een ander plaatje op. Desondanks was mijn fascinatie met de zelfherhalende afbeeldingen geboren.
Een tijdje terug vroeg ene Frostman van Pole Shift Survival Group of ik artwork wilde maken voor hun eerste CD. Bij trefwoorden over hun filosofie kwamen we al snel uit bij (onder andere) Escher, creativiteit en oneindigheid. De link naar fractals was snel gelegd. Ik downloadde ChaosPro, een opensource fractal generator, en ik voelde me plots weer tien jaar oud.
Na de CD-hoes en website die ik voor PSSG maakte, ben ik nu ook bezig met het ontwerpen van het binnenwerk voor het CD-boekje. Je ziet hier wat werk in uitvoering. Mijn grote probleem met dit werk? Elke keer als ik nieuwe fractals ga maken, dan ben ik een paar uur gefascineerd bezig met ontdekken van het oneindig variërende landschap van deze fraaie platen.
The beauty's in the details: papiergewicht
posted on June 16th, 2011
Afgelopen weekend was ik weer eens gelukkig: van Heleen Ligtelijn van Dieetpsycholoog.nl kreeg ik testexemplaren van de folders die ik voor haar had laten drukken. Uiteraard de vaste opluchting dat alles goed is gegaan en dat ik niet de vouwen op de verkeerde plek had gepland. Ook geen rare kleurafwijkingen. Niks mis dus.
Toen ik de folders in handen kreeg, nam ik me voor om toch vaker wat dikker papier te gebruiken. Voor Heleens doeleinden is de standaard dikte prima geschikt. Haar folders staan immers in stands bij apothekers en huisartsen en dan moeten ze makkelijk hanteerbaar zijn. Bovendien is het fijn als er veel in zo'n stand passen. Toch geef ik zelf de voorkeur aan papiertjes die net wat zwaarder zijn.
Zwaarder? Ja, papierdikte meet je in gram per vierkante meter, oftewel het gewicht van één m² van het betreffende papier. We hebben het in spreektaal bijvoorbeeld over 'tachtig grams papier'. Bijbels worden gedrukt op papier vanaf 30 gram, kanten op ongeveer 50 grams. Printpapier is 70 à 90 grams, visitekaartjes zijn 250 tot 300 gram per m². Vanaf 200 grams praat je eigenlijk al van dun karton. Van zulk papier kun je zelfs al een prima CD-sleeve in elkaar plakken, zoals ik in de post van eerder deze week vertelde.
Het gewicht is leidend voor hoe een papier aanvoelt. In principe is dikker papier duurder, en daardoor voelt het ook sjieker aan. Een brief op 120 grams papier heeft net even wat meer 'body' dan één op standaard 80 grams.
Zelf werk ik het liefst met zwaar, mat papier, maar dat is niet meer dan een persoonlijke voorkeur. Heleens folders zijn 135 grams, en ik ben er nog steeds dik tevreden mee!
Tastbaarheid
posted on June 14th, 2011
Al eerder heb ik geschreven over hoe leuk ik het vind om gedrukte versies van mijn werk in handen te krijgen. Daar kan ik nog overheen: printjes maken en ze dan zelf in elkaar knutselen tot een mockup.
Met een mockup bedoel ik niets anders dan een voorbeeld, een prototype van een stukje drukwerk wat je gaat maken. Een ontwerp voor een visitekaartje, uitgeprint en uitgesneden, of een envelop, in uitslag uitgeprint en in elkaar gelijmd. Ideaal om je klant te laten zien hoe iets gaat worden, zonder dat je een (dure) proefdruk moet laten maken.
Vanochtend mocht ik ook weer aan de knutsel: ik had een mockup nodig van een CD-sleeve die ik heb ontworpen voor Pole Shift Survival Group. Niet alleen dat, maar daarbij hoorde ook een heel informatiepakket wat ik vormgeef... En dat vormgeven was wat fysieker dan normaal. Het papierwerk moest er namelijk oud en afgeragd uitzien, alsof het onder een WO-III ruïne vandaan is geplukt.
Nu kun je wel papierstructuurtjes en stockafbeeldingen van koffieringen gebruiken om iets oud te maken, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Daarom ben ik vanochtend in de weer geweest met koffie en thee om met de hand vieze bruine vlekken te maken. Een beetje scheuren en kapotnieten deden de rest.
De CD-sleeve werkte zelf ook goed mee: geprint op zwaar en getint Biotop papier, waardoor het bij het vouwen licht breekt -- er ontstaan dan kleine beschadigingen in de bedrukking op de vouwlijnen. Ideaal voor het afgeragde effect! Het papier voelt ook ruw aan, wat alles nog eens versterkt.
Heerlijk om weer eens met de handjes vorm te geven en het resultaat ook echt te voelen.
The beauty's in the details: texturen
posted on May 17th, 2011
Of Saskia en Serge designers waren, wil ik sterk betwijfelen. Ze hebben alleen wel een belangrijke designwijsheid in zang gevangen: het zijn de kleine dingen die het doen. En ja, ik voel me oud dat ik weet wie Saskia en Serge zijn (nl.wiki).
Er is een detail wat me de laatste paar weken erg aan het boeien is: het gebruik van texturen. Texturen zijn afbeeldingen, vaak foto's, van structuren en materialen die een oppervlak een 'echt' aanzien geven. Oorspronkelijk komt het gebruik ervan uit de hoek van de 3D technologie. Een polygoon van bijvoorbeeld een houten balk ziet er nu eenmaal iets overtuigender uit als-ie bedekt is met een houtstructuur in plaats van alleen maar een effen bruine kleur.
In grafisch ontwerp hebben texturen ook hun plek. Als je ontwerp niet volledig minimalistisch is, dan kan een subtiele textuur een fraaie aanvulling zijn. Wat subtiel is, staat overigens open voor interpretatie. De papierstructuur op de achtergrond van deze website is bijvoorbeeld redelijk aanwezig. Kijk bijvoorbeeld ook hiernaast naar een doedel die ik recent heb gemaakt. De linkerbovenkant heeft een eigen textuur, op de rechteronderkant heb ik die weggelaten.
Deze voorbeelden zijn vrij 'in-your-face', en ik vind het dan ook nog moeilijk om de goede balans tussen subtiliteit en aanwezigheid te vinden. Subtiliteit zoals je ziet in de achtergronden van sites als Janko at Warpspeed of Abduzeedo. Ze zijn bijna niet zichtbaar, maar het zijn toch de kleine dingen die het 'm doen.
Persoonlijke site voor Ernst Kuiper — in een week!
posted on May 6th, 2011
Vandaag heeft Ernst Kuiper zijn nieuwe persoonlijke website online gezet. Precies een week nadat hij mij vroeg om met het werk te beginnen. Design, afbeeldingen, code en content binnen zeven dagen van niets naar het web! Een eenvoudige website als deze hoeft niet veel tijd te kosten.
Nu hielp het erg dat Ernst vrijwel meteen tevreden was met het ontwerp dat ik maakte, dat hij zijn content klaar had staan en dat hij de site zelf online zette. Design, content en FTP-logistiek zijn namelijk factoren die het vaakst vertragend optreden bij het maken van een site.
FTP staat voor File Transfer Protocol (Wiki), en is het proces waarmee je bestanden uploadt naar een webdomein. Om de website die ik voor je heb gemaakt online te kunnen plaatsen, heb ik daarom een FTP-gebruikersnaam en wachtwoord nodig. Veel mensen die een domein aanvragen, hebben dat helaas niet paraat. Ze moeten die gegevens dan weer bij hun hostingprovider opvragen, en dat kost tijd. Bij sommige (ja, ik kijk naar jou, KPN) kan het wel weken duren. Frustrerend: je site is helemaal af en hoeft alleen nog maar online.
Meestal als ik aan een webdesign klus begin, vraag ik meteen om dit soort gegevens bij de opdrachtgever. Dat geeft hen de tijd om ze weer bij hun provider op te vragen. Meestal komen de gegevens dan ongeveer tegelijk aan met dat de website af is – niet alle websites gaan zo snel als die van Ernst...
Inspiratie uit... ja, waarvandaan?
posted on May 2nd, 2011
De verbeelding de vrije loop laten is voor mij als designer een belangrijke bron van inspiratie. Door vrije associatie en ongeremde fantasie kom je de mooiste vormen tegen. Het bewuste uitschakelen en je onderbewuste zijn werk laten doen.
Eén van de manieren waarop ik dit probeer te doen, is door altijd mijn 'dummy' bij me te hebben. Dat is een klein schetsboekje waarin ik plotselinge ideeën teken, of zaken die me inspireren. Ook, in een verloren moment, zet ik gewoon mijn potlood of balpen op het papier en begin willekeurig te tekenen zonder enige richting. Meestal doet de vorm die zo onstaat me ergens aan denken, en met dat idee teken ik dan verder. Uit deze verzameling ingevingen, invallen en krabbels put ik vaak inspiratie als ik iets wil maken.
Een andere bron van directe verbeelding is het moment tussen slapen en ontwaken. Op dit grensvlak is mijn verbeelding al of nog in de droomstaat en dus op volle toeren bezig, maar ik ben niet diep genoeg in slaap om alles te vergeten. Met een klein aanknopingspunt kan ik me deze creatieve flitsen soms bewust herinneren.
'Doedelen', het uitwerken van deze krabbels en ideeën, vormt een constant deel van mijn tijdsbesteding. Bovendien daagt het me uit om de grenzen van mijn kunne met mijn software op te zoeken: sommige ideeën zijn alles behalve strak en eenvoudig!
Het 'logo' wat je hier ziet is er zo één die ik heb 'gedroomd'. Vandaar, waarschijnlijk, is het dat de letters niet bepaald ergens op slaan.
Less is too little: het nieuwe Chrome logo
posted on April 28th, 2011
Nou ben ik er niet één die innovatie verafschuwt, integendeel. Met redesigns is niets mis, zolang het een beetje professioneel gebeurt. Veel redesigns verfrissen en updaten de look van een boodschap. Sommige niet.
Het nieuwe logo van Googles browser Chrome valt wat mij betreft in de tweede categorie. Hoewel ik normaal vóór versimpeling ben, staat dit nieuwe ding me toch tegen door zijn overdreven eenvoud en vlakheid. De kleine kleurverlopen die erin zitten brengen geen diepte in het ontwerp en lijken als een bijzaak later te zijn toegevoegd.
De scheiding van de vier elementen is inconsistent: rood, geel en groen in de buitenring staan direct op elkaar, maar rond de cirkel binnenin is een witte ring getrokken. Op een wit vlak staat dat nog wel, maar op een willekeurige achtergrond lijkt het wit me er bij de nekharen bij getrokken. Waarom is die ring niet doorzichtig?
Het oude Chrome logo is ook niet alles, met zijn overdreven glimmende, gerenderde look. Het suggereerde wel meer diepgang en moderniteit dan de nieuwe versie. Bot gezegd, maar: het nieuwe logo zou ik zelf niet durven te presenteren aan een klant!
Het lijkt wel of dit onderdeel is van een trend van doorgeslagen versimpeling: ook Starbucks versimpelde zijn logo kort geleden tot het absolute minimum. Kennelijk laten de grote bazen zich nogal beïnvloeden door less is more, één van die zogenaamd heilige vuistregels van design. Net als andere 'vastliggende' wijsheden heeft less is more wat mij betreft een simpele gebruiksaanwijzing: geniet, maar gebruik met mate.
Visitekaartjes voor Dieetpsycholoog.nl
posted on April 26th, 2011
Eén van de leukste momenten van het vormgeversvak vind ik het leggen van mijn handen op 'testexemplaren'. Dat is jargon voor een paar exemplaren van drukwerk dat je hebt ontworpen. Het gevoel van vervulling, de opluchting (meestal) dat alles goed is gegaan, en het stralende gezicht van de klant van wie je de exemplaren overhandigd krijgt. Dat zijn de dingen waar je het voor doet!
Zo kwam ik afgelopen vrijdag in het bezit van een stel visitekaartjes van Heleen Ligtelijn van Dieetpsycholoog.nl. Binnenkort start zij met haar eigen praktijk en voor haar ontwierp ik een logo en dus een visitekaartje. Ik ben blij dat Heleen mede dankzij mijn werk haar onderneming met groter vertrouwen begint!
Het logo is nogal abstract, maar als je heel goed kijkt, kun je er Heleens initialen in terugvinden. Het 'checkmark' komt erin terug om iedere actie af te vinken waarmee je je voedingspatroon verbetert!
Heleens site is nog niet actief, maar je kunt haar al wel volgen via @dieetpsycholoog op Twitter.
Welkom op het nieuwe Bakabaka.nl!
posted on April 21st, 2011
Bakabaka Design gelooft dat de wereld mooier kan. En dat geldt uiteraard ook voor deze website!
Het is mijn bedoeling om jullie op deze plaats zo nu en dan te informeren over de zaken die Bakabaka doet en maakt. Verwacht afbeeldingen van mijn werk, maar ook willkeurige zaken over design van allerlei soort.
Alles voor mooiere, interessantere en helderdere boodschappen. En wereld.
